Elimdeki tek resimdir kendimi avuttuğum ,
Bakıp bakıp başka alemlere gittiğim,
Bakışlarının arasından süzülüp geldiğim,
Mecnun olamasamda Leylam dediğim,
Her görünce kendimi kaybettiğim,
Sesini duyunca kendimden geçtiğim,
Gözlerinin içinde yanıp bittiğim,
Saçlarının arasından uçup gittiğim,
Ferhat misali dağlar deldiğim,
Yalanda olsa unuturum dediğim,
İsmin anılınca gözyaşı döktüğüm,
Hayal Dünyamda gezindirdiğim,
Kerem gibi ateşlere daldığım,
Her gece bir umut diyerek yatıp,
Güne gözlerinle merhaba dediğim,
Hayatımda yaşadığım en güzel anım,
ve Herşeye rağmen hiç silinemeyen,
Üzülme SEN sakın, SEN’deki halime,
Üzülürüm sonra SEN’deki garip halime…

Metin KILIÇ

(…)

Sakin bir gölün kenarından geçerken gözlerim mavi suların derinliklerine daldı bir aralık ve düşünce ikliminde dolaşmaya başladı ruhum. Bir çift gözün insana neler yaptırabileceği ve insanı ne hallere getirebileceği hakkında düşünürken kendi kendime cevaplar aradım neden sonra.

Öncelikle bir çift göz insanın dilini bağlayarak konuşma istidadını kaybettirir ona ve söylemek istediklerini bir türlü söyletmez kendisine. Çünkü korkar ve acabalar dünyasında dolaşmaya başlar. “Acaba beni üzecek mi?” “Acaba yanlış bir şey söylecek mi?” gibisinden acabalar ile beynini yorar ve bitkin bir halde bırakır onu.

Akabinde bacaklarındaki dermanı alarak dizlerinin bağını çözer ve dönüp arkasını giderken peşine düşüpte kararından vazgeçirmesin diye. Tıpkı bir yavru ceylanın dünyaya gözlerini açtıktan sonra avlanması gibi perişan ve ümitsiz bir şekilde gözlerinden yaşlar süzülür.

Ve derken ahirinde bir aralık göz göze gelincede tıpkı ipin inceldiği yerden kopması gibi tüm bedenini soğuk ve insaf bilmez kaldırımlara bırakıverir. Bırakıverir ve öylece bekler orada geri dönüpte elini uzatsın diye. Çünkü o anda yapacak başka bir şeyi yoktur kaldı ki elinden de bir şey gelmez…

İşte bir çift göz insanı bu hale getirir…

Metin KILIÇ (Fakir)

Bu Gece..

Gözlerimde senden kalma bir hayal ile yollardayım yine,
Yanıma arkadaş olarak yalnızlığı aldım bu gece,
Yine seni anlattım hiç sıkılmadan günlerce,
Ama ne kendimi ifade edebildim ne de seni kendime.

***

Arada bir sana bakınırdım gizliden gizliye,
Sen farkına varmadan izlerdim seni delice,
Bunca zaman geçti senden sonra geriye,
Ne ben geçtim gönlünden ne de sen benim elime,

***

Bir şiir yazmak istedim gönülden sevgiliye,
Gözlerini anlatmak ya da ellerini şairce,
Yok olup havaya karışmak verdiğin her nefeste,
Anlatamadım işte, yazamadım ben bu gece…

Metin KILIÇ (Fakir)

Bakma öyle yüzüme, gönlüme hicran düşer
Senden geçen günlerde bende bir sen biter,
Bir sabah erkenden gözlerimde yaşlarla,
İçimdeki umutlar öylece suya düşer…

***

Nasıl olduğunu sorma yar, içimde bir gül biter
Gönüldür bu anla, sensizlikte bir can biter
Yüreğimde bir sızı, yüzümdeki karayla,
Sensizlik girdabında AŞK yine sende biter…

***

Ne ettim, eyledim? Günler çok çabuk geçer,
Bir yolcuymuşum dünyada, zaman erirde gider,
Divan günü gelipte, hakkı sorulunca bana,
Söyleyecek bir şeyim yok, ömür beklemekle geçer…

Bir Aşk-ı Kübra’dır bu, gözlerden uyku gider,
Öyle bir şey ki gülüşün, bak ruhuma harlar düşer,
Yeter gayrı hasret, kalmadı dizlerde derman,
Yarın, bir gün olunca; Sende yine ben gider…

***

Ya beni al benden; Bak tende bir can biter,
Ya gözlerinde kaybolayım, yoklukta hicran biter,
Bakma başka gözlere kıskanırım seni, amma…
Bir ömür boyu dizinde, Son olan Ölüm biter….

Metin KILIÇ (Fakir)

Sende Yanmak

Gecenin karanlığında uykularım kaçar da aniden,
Sabah olmasını bekler dururum düşüncelere dalarak,
Yalnızlık dünyamda aklıma sen gelirsin de,
Gözlerim dalıp giderim sonsuzluğa kanatlanarak.

Karanlıkta gözlerime senden bir hayal düşer sonra
Gülüşün, hüznün ve duruşunla dolu bir hayal,
Ve Loş ışıklar altında pencereme bir kuş konar,
Senden gelmiştir ve seni getirmiştir bana…

Anlatmak isterim seni tekrardan sana fakat !
Bilmiyorum hangisinden başlayayım kararsızım,
Tatlı uykunda sayıkladıklarını mı söylesem acaba,
Yoksa karanlıklardaki ruhumu nasıl aydınlattığını mı?

En iyisi ürkekliğini anlatmaktır yine sana,
Merak dolu bakışlarınla bakarken etrafına,
Aslında bir şey olmamış gibi davranmanı ya da,
Yâda kömür gözlerine bakarak yanmayı anlatmak

Hayır Hayır, en iyisi sende yanmayı anlatmaktır,
Yandığını zannedip aldanan gönüllere inat…

Metin KILIÇ

ve Karanlığın en koyu olduğu bir anda görmüştüm seni, hiç ummadığım bir anda; Bir ışık demeti olup dolmuştun yüreğime, geceme doğmayan kamer yerine… Bir uyku olup girmiştin gözlerime, uykuya hasret olan yaşlı gözlerime… Ve, Bir Rüya olupta sarmıştın bedeninle sana ait olan uykularımı, Karanlığın en koyu olduğu bir yaz gecesinde… Rahmet olup doğmuştun yüreğime isyanlarda olduğum şu virane günlerde…

Fakat ben senden sonra ben değilim artık, elimde olan resimlere bakınca gördüm değiştiğimi ve ben artık eski ben değilim….

Metin Kılıç

aşk nedir acaba? aşkın tarifini yapan/yapabilen var mıdır? aşk dedikleri şey acaba insanlığın son gününde dahi O’nun adına yazılan bir şiir ve ya O’nun için gerçekleşen bir eylem midir? bilemiyorum ama yapılan aşk tanımlarının arasına yeni şeyler ekleneceği aşikardır…

Aşk’ın bir çok adı vardır, Aşk’ın bir çok tarifi vardır fakat aşağıda yapılan tarifler insanın gönül dünyasından söylemek istediklerini söyleyemeyipte beyaz dilekçesine doldurmasının remzidir…

Aşk, kimine göre ölümüne çöller aşmak olarak yorumlanmış olsada kimine göre ise bir bekleyişin ötesine gidememektir…
Aşk, maşukunun kömür karası gözlerinde yokolup giderken benliğini hiçe sayıp, kimi zamanda aşıkın O kömür gözlere bakma cesaretini benliğinde bulamamasıdır..
Aşk, öyle bir şeydir ki bazı zamanlarda anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalırken, bazı zamanlarda da anlatmak için tek kelime, tek bakış veya tek eylem yeterli kalabilmektedir…
Aşk, hiç umulmadık anlarda insanın aklından geçemeyecek olan delilikleri insana yaptırıp, sürekli beklendik hareketleri ise yaptırmayan bir şeydir…
Kaldı ki; Kainat bile bir AŞK uğruna yaratılmadı mı ve Kamer bile en büyük olan bir AŞK ile ikiye bölünmedi mi? Parmaklardaki pınarları söylemeye ne hacet…
Aşk, kimi zaman dağlar kadar azametli olurken küçükler yanında; tıpkı benim gibi ve kimi zamanda küçük kalmaktadır büyükler yanında; tıpkı senin gibi olabilmenin sırrıdır…
Aşk, insanın isyanlara karşı tir tir titreyip gecenin zifiri karanlığında maşuku ile yatıp tekrardan maşuku ile birlikte günün ilk ışıklarına merhaba diyebilmesinin adıdır…
Aşk, insanın yüreğini başkasına emanet edip, sadece onun için yaşaması ve bir başkası için nefes alıp ömür sermayesini tüketmesinin en güzel örneğidir…
Aşk, insanın kıskançlık damarından kanın en şiddetli halinde akmasının ve bir başkasıyla paylaşamamasının bir başka adıdır…
Kıskanıyor işte insan elinde olmadan O’nu bir başkasıyla gördüğü zaman veya bir başkası ile konuştuğu zaman…
Aşk, insanın her göz göze geldiği zaman iki kelimeyi bir araya getiremeyip o iki kelime yerine saatlerce hiç sıkılmadan sıradan konulardan konuşmasıdır…
Aşk, insanın maşuku ile yan yana olmasına rağmen sanki arada mesafeler varmış gibi sanki aşılmaz dağlar engel olmuş gibi O’ndan ayrı kalıp hasret çekmesidir…
Aşk, insanın gözlerine bir başka hayalin girmeyerek sadece O’nun hayali ile soğuk kış gecelerinde ısınıp ayakta durabilmesinin bir başka adıdır…
Aşk, aslında yukarıda anlatılan durumlarında ötesinde bir şeydir…
Aşk, her insanın yaşadığı fakat bir türlü bunun farkına varamadığı bir duygudur…
Aşk, her insanın yaşaması gereken ki her insanın ömründe bir kerecik yaşayabildiği bir yolculuktur…
Bazan da AŞK, insanın vuslat arzusu ile gurbet yaşamasıdır O’nun yalnızlığında.
Tüm mesafelere inat…

Metin KILIÇ (Fakir)

Ne yapmışım ben Allah’ım öyle. Bu derece nefret ettirecek ne yaptım ben. Şu işe yaramaz deli gönlümden başka ne sundum ki kendisine de bu derece nefret eder benden… İçimde bir şarkı ve gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat…Bir barış dedim de neden sonra olmaz diyerek unutursun dedi yeniden..

Allah’ım neden bu şekilde bir rol biçtin ki bana?  Haddim değildir senin işine sual etmek fakat elimde değil Rabbim, dayanacak gücüm kalmadı artık. Ne olur Rabbim yardım etsen bana da alsan beni içimdekilerle beraber yanına…

Hüzün dünyasıdır yaşadığımız yer, ne yaparsın elde olan bir şey yoktur. Herşey önceden planlanmış ve herşey önceden yaşanmıştır.

Hüzün Dünyası

Ve sevgiliye yazdığım en güzel şiirler var gönlümde,
Onun için büyüttüğüm tatlı sevdalar ve aşklarla.
Bir şarkı yapmak dillere ve sevgisiz gönüllere,
İhtimal anlarlar, neden bu kadar deli olduğumu.

Bir pelikan hüznü ile baktım uzaklardan sana,
Derdimi anlatamadım ben, boynum bükük artık.
Hüznü yoldaş edindim yine bu gece kendime,
Bak gözümde yaş kalmadı, vücudum aritmik artık.

Hayat sanatında silgi kullanmayan var mıdır acaba?
Var mıdır dobra dobra içindekileri söyleyen bana.
Ya sen, Sen söyler misin içinden geçenleri bana?
Yoksa sende mi kaçarsın, beni vurduğun zamanlarda..

Metin Kılıç (Fakir)

Çareler arıyorum ama bulamıyorum bir türlü ve geceleri görmek umudu ile kapattığım zaman gözlerimi aklımdaki son şey ve güne bazan güler yüzle bazan da ağlamaklı uyandığımda aklımda olan ilk şey, O yani Sevgili.

Ve sevgiliden ayrı geçirdiğim günler ve O’nun olmadığı zamanlar. Belki O’nun varlığı ile yokluğu arasında olan bir şey belki de benim varlığım ile yokluğum arasında olan bir şey fakat “Inan unutursun, unutmalısın.Kendini boşa…” şeklinde başlayan cümlelerinde ifade ettiği anlamların hiç biri gerçekleşmedi ve aradan geçen şunca zamandan sonra halen aklımdan bir an bile çıkmış değildir ve keşke elimde olan bir şey olsada O’na da bu kadar eziyet etmesem ve kendime gelince ” eğer ki sevgilide ayrı kalmakta ayrı bir lezzet, ayrı bir tat olmasaydı neden şimdiye kadar onun ayrılığından dolayı bu denli acı çekmeye katlanayım ki, demek  ki sevgiliden ayrılmanın bile bir başka güzelliği varmış ki ayrı kaldığım zamanlarda çektiğim acılardan bir lezzet alabiliyorum” ve işte O’nsuz geçen günlerim ve işte Sensiz geçen Günlerim…

Sensiz Geçen Günlerim

Bir gün daha geçti ömür hesabından,
Gün battı, hava karardı ve sen yoktun
Yine hasretle andı seni deli gönlüm,
Hasretlere dalıp ta uslanmadı gönlüm,
Hasretinle yanıp kebap oldu bak gönlüm
Yine sensizlik dünyasında yok oldu şu gönlüm..
Çünkü bugün yine akşam oldu ve yine sen yoktun..

Hava soğuk ve dışarıda gönül fırtınası,
Yoktun sen yine ama senin hayalin vardı,
Hayalinin sıcaklığıyla ısınmak vardır ya,
Hayalinle birlikte olupta gözleri kapatmak
ve yine uyanırken güne seninle uyanmak
Aklıma gelen ilk şeyin “SEN” olması ve
Günün yorgunluğunun kaynağının da senden olması
Her ne kadar mevsim kış ve hava soğukta olsa,
Biliyorum ki orada senin sıcaklığın var buda yeter bana.

Ey karanlık gecelerimde beni aydınlatan nurum,
Sensiz geçen günler haramdır bana…

Metin Kılıç (Fakir)

Bakma öyle yüzüme, gönlüme hicran düşer
Sensiz geçen günlerde bende bir sen biter,
Bir sabah erkenden gözlerimde yaşlarla,
İçimdeki umutlar öylece suya düşer…

Nasıl olduğunu sorma yar, içimde bir gül biter
Gönüldür bu anla, sensizlikte bir can biter
Yüreğimde bir sızı, yüzümdeki karayla,
Sensizlik girdabında AŞK yine sende biter…

Ne ettim, eyledim? Günler çok çabuk geçer,
Bir yolcuymuşum dünyada, zaman erirde gider,
Divan günü gelipte, hakkı sorulunca bana,
Söyleyecek bir şeyim yok, ömür beklemekle geçer…

Bir Aşk-ı Kübra’dır bu, gözlerden uyku gider,
Öyle bir şey ki gülüşün, bak ruhuma har düşer,
Yeter gayrı hasret, kalmadı dizlerde derman,
Yarın, bir gün olunca; Sende yine ben gider…

Ya beni al benden; Bak tende bir can biter,
Ya gözlerinde kaybolayım, yoklukta hicran biter,
Bakma başka gözlere kıskanırım seni, amma…
Bir ömür boyu dizinde, Son olan Ölüm biter….

Metin KILIÇ, (Fakir)