Ben değilim artık,

Yağmursuz bulutlar altından geçerken farkettim seni, apansız ve beklentisiz bir şekilde ve sonra Bir rahmet olup yağmıştın üzerime, hiç yağmayacak olan yağmurların yerine…Bir rüzgar olup esmiştin uzak yerlerden, hiç esmeyecek olan rüzgarların yerine…Çaresiz ve sensiz, Sıcakların kavurduğu bir yaz gününde…

ve Karanlığın en koyu olduğu bir anda görmüştüm seni, hiç ummadığım bir anda; Bir ışık demeti olup dolmuştun yüreğime, geceme doğmayan kamer yerine… Bir uyku olup girmiştin gözlerime, uykuya hasret olan yaşlı gözlerime… Ve, Bir Rüya olupta sarmıştın bedeninle sana ait olan uykularımı, Karanlığın en koyu olduğu bir yaz gecesinde… Rahmet olup doğmuştun yüreğime isyanlarda olduğum şu virane günlerde…

Fakat ben senden sonra ben değilim artık, elimde olan resimlere bakınca gördüm değiştiğimi ve ben artık eski ben değilim….

Metin Kılıç