Hüzün Dünyası

Yine anlatamadım kendimi, ifade edemedim bir türlü. Yine yanlış anlaşıldım bu sefer fakat diyemedim elimde olan bir şey değil diye. Söyleyebilseydim O’na söylemek istediklerimi de gönlüm rahatlardı en azından bir deli bir coşkun…

Ne yapmışım ben Allah’ım öyle. Bu derece nefret ettirecek ne yaptım ben. Şu işe yaramaz deli gönlümden başka ne sundum ki kendisine de bu derece nefret eder benden… İçimde bir şarkı ve gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat…Bir barış dedim de neden sonra olmaz diyerek unutursun dedi yeniden..

Allah’ım neden bu şekilde bir rol biçtin ki bana?  Haddim değildir senin işine sual etmek fakat elimde değil Rabbim, dayanacak gücüm kalmadı artık. Ne olur Rabbim yardım etsen bana da alsan beni içimdekilerle beraber yanına…

Hüzün dünyasıdır yaşadığımız yer, ne yaparsın elde olan bir şey yoktur. Herşey önceden planlanmış ve herşey önceden yaşanmıştır.

Hüzün Dünyası

Ve sevgiliye yazdığım en güzel şiirler var gönlümde,
Onun için büyüttüğüm tatlı sevdalar ve aşklarla.
Bir şarkı yapmak dillere ve sevgisiz gönüllere,
İhtimal anlarlar, neden bu kadar deli olduğumu.

Bir pelikan hüznü ile baktım uzaklardan sana,
Derdimi anlatamadım ben, boynum bükük artık.
Hüznü yoldaş edindim yine bu gece kendime,
Bak gözümde yaş kalmadı, vücudum aritmik artık.

Hayat sanatında silgi kullanmayan var mıdır acaba?
Var mıdır dobra dobra içindekileri söyleyen bana.
Ya sen, Sen söyler misin içinden geçenleri bana?
Yoksa sende mi kaçarsın, beni vurduğun zamanlarda..

Metin Kılıç (Fakir)